Home / Media  / Beluisterd: Paper Gods van Duran Duran

Beluisterd: Paper Gods van Duran Duran

De ‘stickers’ op de cover mogen dan terug verwijzen naar vroegere successen van Duran Duran (Rio, Snake, Tiger, Chauffeur…), Paper Gods is geen retro-album zoals All You Need Is Now (2011) dat was. Toen slaagde producer Mark Ronson er goed in om het geluid en de sfeer midden jaren tachtig te vertalen naar de 21e eeuw. Nu zijn het vooral Mr. Hudson en Josh Blair die het geluid bepalen, en dat resulteert vooral in elektronische dance-pop. Verrassende a capella-zang opent het album met het ambitieuze titelnummer waarin tekstueel wordt afgerekend met de oppervlakkige hang naar glamour en materialisme. Daarna is het even doorbijten met zwakkere tracks als Last Night In The City, met Kiesza als gastzangeres in het wat saaie meezingrefrein, en Danceophobia, met niemand minder dan Lindsay Lohan in een gastrol. Beter is Pressure Off: dank zij het herkenbare gitaargeluid van Nile Rodgers denken we met plezier terug aan Notorious. De hoogtepunten komen pas op de tweede helft van het album. De ballads What Are The Chances? en The Universe Alone bijvoorbeeld, beide met vlammend gitaarwerk van Red Hot Chili Peppers-gitarist John Frusciante, en het funky Only In Dreams, waarin Nile Rodgers’ gitaar nog beter uit de verf komt. Niet toevallig zijn het juist de tracks waarin ‘echte’ instrumenten klinken die je bijblijven. De rest van het album is gevarieerd genoeg, maar vaak net iets te computergestuurd. (Warner Music)

DELEN WORDT OP PRIJS GESTELD

POST TAGS: