Instant Search

A Stylish Magazine for Men

Ouderwets de lucht in

De telefoon gaat. Het PR-bureau van horlogemerk Oris vraagt of ik mee wil vliegen in een straaljager. Zeker wil ik dat! Maar zijn die machines dan voorhanden? Heeft onze luchtmacht z’n handen niet vol aan allerlei belangrijke internationale missies…?

Wel, allereerst zal ’t vliegen niet plaatsvinden in Nederland, maar in Zwitserland. Tijdens een prachtig vliegevenement vol interessante toestellen. Bovendien betreft het geen moderne straaljager, maar een oud ding dat rechtstreeks vanuit een museum de startbaan opgerold zal worden. Een klassieke Hawker Hunter om precies te zijn. Of ik dan nog steeds wil.

Eh… natuurlijk.

Echt? Mooi!

Openingsbeeld

Dat klink alsof ze –eindelijk- een vrijwilliger te pakken heeft. Twijfel begint te knagen. Ben ik soms niet de eerste journalist die ze hiervoor uitnodigt? Heeft tot nu toe iedereen bedankt voor de eer? Kunnen museumstraaljagers überhaupt nog vliegen? En minstens zo belangrijk: veilig landen ook?

Maar wie A heeft gezegd wordt geacht dit te vervolgen met B. Dus een paar weken later sta ik wat nerveus in een stemmig zwarte vliegeniersoverall met naambatch gedwee te wachten op een minivliegveldje in het Zwitserse Ambri tot het moment dat mijn vlucht moet plaatsvinden.

Ik heb de Hunters al gespot. Twee stuks zijn er. Van een afstandje zien ze er best potent uit, maar hoe dichter bij ik kom, hoe meer de leeftijd er vanaf spat. Glanzend geschilderd plaatwerk verbergt tot op het kale staal versleten stangen, schuiven, handles en knoppen. En als die al zo versleten zijn, hoe moet de motor er dan wel niet uitzien?

Ik word op m’n schouder getikt. M’n vliegpapieren. Of ik even wil tekenen dat ik niemand aansprakelijk zal stellen in het geval dat.

Geval wat?

Tja, het zijn en blijven oude machines, wordt me met een glimlach verteld. Verdere toelichting ontbreekt.

Ik slik. En teken. Vervolgens check ik op het formulier m’n vliegtijd. Dan valt mijn oog op de aanduiding YAK. YAK? Dat klinkt in de verste verte niet als Hawker Hunter.

Nee, dat klopt. U vliegt niet in de Hunter, maar in een Yakovlev.

Een wat?

Een Yak-52. Uit 1976. Russisch makelij. Met een Russische motor en een Russische handleiding.

En de piloot is ook Rus?

Nee, Zwitser.

Maar hij kan wel Russisch lezen?

Ik betwijfel het. Geniet van uw vlucht!

Dus zo kan het gebeuren dat ik even later -met een parachute op m’n rug, maar zonder uitleg hoe of wanneer deze te gebruiken- in formatie met een andere YAK het luchtruim kies en akelig dicht over de Zwitserse Alpen scheer. Strak ingesnoerd met een vijfpuntsgordel ben ik nog net in staat m’n camera een stukje op te tillen om wat foto’s van besneeuwde bergtoppen en keiharde rotswanden te maken. En van die andere YAK, waarvan we de vleugeltips zo nu en dan huiveringwekkend dicht naderen.

We klieven door de lucht als dronken adelaars en m’n maag zit soms in m’n schedel, soms in m’n voeten en dan weer gewoon op z’n plek. De YAK bromt, sputtert en hoest als… als een oude Rus. Maar hij houdt het vol. Probleemloos. En voor ik het weet sta ik weer met beide voeten op het veilige asfalt. Na te genieten. Want dit was verrassend leuk!

Achter mij landt op dat moment een van de Hunters. De gelukkige journalist die wel een plekje in zo’n machine had geloot zet zijn helm af en klimt via een ladder omlaag. Hij ziet grijsbleek en zweet.

Was het leuk, vraag ik hem?

Fantastisch, luidt zijn antwoord. Waarna hij haastig doorloopt naar een toilet.

Ik realiseer me dat ik nooit zal weten of hij de waarheid sprak of zich slechts groot hield. Tenzij ik natuurlijk voor een volgend vlieg-event opnieuw wordt uitgenodigd en dan daadwerkelijk mee kan vliegen in zo’n klassieke Hunter. Maar dan zijn die machines inmiddels wel nóg ouder. Nóg meer versleten. En is statistisch gezien de kans nóg groter dat…

Ik kijk nu al uit naar die volgende uitnodiging. En naar hoe m’n antwoord dan zal luiden.

 

Het waarom achter dit verhaal

01 111 7711 4163-07 5 22 15FC - Oris Big Crown ProPilot Calibre 111_Original_4373Tijdens dit vlieg-event lanceerde Oris, dat het behoud van diverse klassieke vliegtuigen sponsort, een nieuw pilotenhorloge: de Oris Big Crown ProPilot 10 Days. Dit is het eerste horloge dat is uitgerust met het nieuwe Calibre 111, opvolger van Calibre 110. Net als z’n voorganger is Calibre 111 een handmatig op te winden uurwerk met 10 dagen gangreserve en een gepatenteerde, non-lineaire gangreserve aanduiding. Oris heeft bovendien een datumfunctie toegevoegd in een venster op 9 uur. Belangrijkste verschil met Calibre 110 is evenwel dat dit nieuwe uurwerk op industriële wijze, dus in grote aantallen, geproduceerd kan worden en deze interessante complicatie dus toegankelijk wordt voor een groot publiek, precies zoals de huisfilosofie van Oris betaamt. De Oris Big Crown ProPilot 10 Days (44 mm, staal, waterdicht tot 10 Bar) kost vanaf € 4700,-.