Instant Search

A Stylish Magazine for Men

A Gent’s Car: Maserati MC12

In 2002 presenteerde het almachtige Ferrari haar Ferrari Enzo. Vernoemd naar de oprichter van het bedrijf, gelimiteerd tot 400 stuks en met een prijskaartje van iets meer dan negen ton. Maserati gebruikte de basis van de Enzo voor haar MC12. Een bloedsnelle exoot met blaffende V12….

Tijdens de start van dit millennium besloot de Italiaanse sportwagenfabrikant Maserati mee te willen doen met het FIA GT-kampioenschap. Een klasse waarin absolute topmerken als Porsche en Ferrari streden om de eer. Met productieauto’s. Een probleem: het ontbrak Maserati aan een auto met genoeg potentie om het op te nemen tegen de oersterke concurrentie. De Italianen sloegen aan het puzzelen en deden een briljante vondst: een gloednieuwe supercar op basis van de Enzo van zusterbedrijf Ferrari.

tv16_r1075_001De vermaarde ontwerper Giorgetto Guigiaro legde de basis voor het ontwerp tijdens tests in een windtunnel, waarna Frank Stephenson het leeuwendeel van het design op zich nam. Hoewel de Maserati MC12 het chassis deelt met de Ferrari Enzo, is de MC12 langer, breder en een tikje hoger. De lijnen zijn minder hard, de neus is platter en de luchtweerstandscoëfficiënt daardoor ook lager. Het enige zichtbare onderdeel dat Maserati’s supercar deelt met Ferrari’s Enzo is de voorruit.

Eén kleurencombinatie

Zelfs het blok dat dit Italiaanse powerhouse aandrijft komt van grote broer Enzo. Een zesliter V12 goed voor 630 pk en een 0-100 sprinttijd van 3,8 seconden. Dat maakt de Maserati MC12 op papier een tikje trager dan de Enzo. Die heeft 660 pk, een hoger toerenbereik, zit in 3,2 seconden op de honderd en kent een hogere topsnelheid. Een kniesoor die daarop let, want in de Maserati hebt u in ieder geval een halve tel langer lol van die bulderende twaalfcilinder achter de rug, voor u de honderd aantikt.

Goed, de auto werd niet per se gebouwd voor de fun van toekomstige Maserati-klanten, maar voor de racerij. Om mee te mogen doen met het FIA GT-kampioenschap moest er een beperkt aantal auto’s gebouwd worden voor op de openbare weg. Het is immers een raceklasse met productieauto’s. In 2004 werd de productielijn gestart en later dat jaar rolden er vijf racewagens en 25 straatlegale MC12’s vanaf. Dat aantal bleek veel te weinig om te voorzien in de vraag, dus volgden in 2005 nog eens 25 stuks.tv16_r1075_027

Het bijzondere: de straatversie was te bestellen in één kleurcombinatie: wit-blauw. Met een bijpassend blauw lederen interieur. De longtail body van de auto rolde op lichtmetaal met centerlocks, de wielmoeren links rood en rechts blauw. Grappig feitje: slechts één van de vijftig afgeleverde MC12’s mocht een ander kleurtje: zwart. En met die GT-klasse kwam het ook goed: op 19 september 2004 zette Maserati dankzij de MC12 haar eerste overwinning op naam sinds 1967. Mission accomplished.

Lifesaver

Kijk naar de auto en u snapt: het slaat werkelijk nergens op dat dit een auto voor op de openbare weg is. Hij is lomp, groot, schreeuwerig en onhandelbaar. Bovendien: dankzij die overbemeten taartschep achterop is het zicht naar achteren dramatisch. Tenminste, dat had het geweest als de auto überhaupt een achterruit had gehad. Jep, dit is een extreem krachtige A2-waardige supercar met een longtail-body, zonder zicht naar achteren. In de MC12 gaat de gulden regel ‘binnen, buiten, dode hoek’ niet op.

Gezien Maserati geen optielijst voerde op de MC12, moesten eigenaren hun eigen vernuft aanspreken om de peperdure Maser schadeloos door nauwe straatjes te manoeuvreren. Onlangs is er dan ook een nagenoeg nieuw exemplaar met maar zesduizend kilometer op de teller aangeboden dat is uitgerust… met een achteruitrijcamera. Grappig toch dat een gadget van een paar tientjes een lifesaver kan zijn op een extreem zeldzame auto die nu tussen de 1,1 miljoen en 1,3 miljoen euro opbrengt.

Tekst: Jeroen Jansen Foto’s: Tim Scott, Courtesy of RM Sotheby’s

tv16_r1075_004tv16_r1075_014tv16_r1075_011

Suggested Posts

And the Oscar goes to…
Stille kwaliteit
Multinational