Home / Media  / Koning Arthur… maar dan net ietsje anders

Koning Arthur… maar dan net ietsje anders

Deel dit bericht!

Hij zorgde voor een wederopstanding van de Britse misdaadfilm en maakte Sherlock Holmes weer hip. En toen was het aan regisseur Guy Ritchie om de legende van Koning Arthur te presenteren aan een nieuwe generatie. Maar natuurlijk wel met de typische Ritchie-schwung. Gentlemen’s Watch vloog naar Londen om te kijken of dat is gelukt.

Een beetje Britse eigenwijsheid toevoegen aan de steeds eentoniger wordende Hollywood-blockbusters. Dat kun je wel overlaten aan de 48-jarige Guy Ritchie. De regisseur die naam maakte met het rauwe Lock, Stock & Two Smoking Barrels en Snatch, maar zich de laatste tien jaar vooral toelegde op blockbusters. Zoals twee Sherlock Holmes films en twee jaar geleden nog de reboot van de tv-serie The Man From U.N.C.L.E.

Hij staat zelfstandig voor ‘cool Brits’ en heeft zeker in de late jaren ‘90 en begin 2000 de Britse popcultuur gedefinieerd met zijn snelle montages, nog rappere dialogen en foutloze soundtracks. Ongegeneerde bravoure, zo kun je Ritchie’s films misschien wel het beste omschrijven.

Niet altijd met evenveel succes overigens. En een rommelige scheiding met Madonna helpt dan ook niet mee – een onderwerp dat trouwens absoluut moet worden gemeden, wil je een prettig gesprek met hem hebben. Maar nadat Sherlock Holmes met Robert Downey Jr. meer dan 200 miljoen opbracht val je als regisseur natuurlijk op en word je al snel populair. En hoewel Ritchie’s films verre van perfect zijn, is hij altijd trouw gebleven aan zijn stijl, humor en kracht om te onderscheiden. Verfrissend in deze tijd en het getuigt van lef.

Zijn nieuwste is King Arthur: Legend of the Sword. Ritchie gaat middeleeuws met Charlie Hunnam (Sons of Anarchy) als Arthur. De eerste in een filmserie die uiteindelijk wel zes films moet omvatten. De kern is nog steeds de Excalibur-legende en deze volgt Arthur’s reis van de straat naar de troon. Wanneer Arthur’s vader (Eric Bana) wordt vermoord, claimt zijn oom Vortigern (Jude Law) de troon. Bestolen van zijn erfgoed en zijn identiteit, vecht Arthur zijn weg naar boven via de achterbuurten van de stad. Maar op het moment dat hij het zwaard uit de steen trekt, verandert zijn leven volledig en moet hij zijn ware identiteit accepteren….tegen wil en dank.

Na jaren, King Arthur is al geschoten in 2015, is Ritchie’s nieuwste dan eindelijk een feit. Als we hem spreken in het Londense hotel Claridges oogt hij ontspannen en opgelucht. “Meestal voorspelt zo’n lang uitstel niet iets goeds voor een film,” vertelt Ritchie onderuitgezakt op een stoel terwijl hij speelt met zijn trouwring. “We komen met een nieuw verhaal, geen vervolg of iets dat vers in het geheugen van de wereld zit. Dan moet je een goed moment uitzoeken, anders sneeuw je tegenwoordig onder als film tussen al dat comic-geweld. En dat is toch zonde met een film van ruim honderd miljoen dollar.”Behind the scenes 2

Koning Arthur komt voor in boeken, films en recentelijk nog in tv-series en zelfs een videogame. Waarom die blijvende aantrekkingskracht?

“Het is grappig om te zien hoe de mythe zich vastbijt in de cultuur en daar al die tijd blijft. Hetzelfde als met Sherlock Holmes. Beide personages voldoen aan een bepaald archetype die aantrekkelijk is voor het publiek: een nobele man die op een eervolle queeste gaat. Het is iets dat we als lezer of bioscoopganger niet kunnen weerstaan.”

Toch heb je jouw eigen draai gegeven aan de mythe. Het is geen keurig kostuumdrama geworden.
“Zoals je in bijna al mijn films ziet, zijn het in essentie straatschoffies. Wil je dit verhaal aantrekkelijk houden voor een nieuw publiek, dan moet je ook met een verse en andersoortige insteek komen. Deze Arthur is ondeugender. Er is niets interessants aan een verheven en nobel persoon die alleen maar braaf en troonwaardig is. Een rauw randje en uitdaging is belangrijk voor mij.”

 Heb je iets met films over ridders en de middeleeuwen?

“Nee, eerlijk gezegd totaal niet. De taal van zo’n middeleeuws epos spreekt mij in eerste instantie niet aan. Game of Thrones weer wel, omdat ze er iets spannends en niet iets truttigs van hebben gemaakt. Maar het moest een film worden voor 12 jaar en ouder, dus ik kan niet in elke tweede zin een scheldwoord gebruiken of keiharde actie.”

Een lastige opgave? Je hebt namelijk een heel eigen stijl van filmmaken.

“Het was een uitdaging. Ik wilde iets maken dat zeker in het genre zou passen, maar dat ook niet te ver van mij af zou staan. Dus geen elegante beelden, maar rauw GoPro-achtig camerawerk en een razendsnelle montage. Ook is de band tussen Arthur en de rest veel losser en minder statig dan je verwacht. Veel moderner.”

Zeg maar Lock, Stock and Two Smoking Barrels, met komedie en actie, maar dan een paar honderd jaar daarvoor?

“Dat hoop ik. Maar ik had geen halve komedie als doel. Als het grappig is, dan is dat ontstaan uit de band tussen de jongens, niet omdat ik er per se een paar grappen in moest hebben. In essentie is dit een avontuur met ernst. Pure komedies in dit genre zijn ook nog nooit geslaagd. Zo’n halfbakken geheel kan snel héél gênant worden.”

Je hebt King Arthur deels in de studio gedraaid, maar ook voor een groot deel op locatie. Hoe belangrijk is dat voor je als filmmaker?

“Mensen denken tegenwoordig dat we alles in een studio draaien met een groen scherm en airconditioning op ‘10’. Ik vind dat locatieshoots enorm veel bijdragen aan het gevoel van een film. Als ik enigszins iets in real-life kan schieten, dan doe ik dat. Hier hebben we veel gedraaid in Wales. Waanzinnig, als het te koop stond en ik rijk genoeg was, dan kocht ik Wales!”

Deel 2 ook daar draaien dus?

“Absoluut en dan nog meer kamperen. We filmden in het Snowdonia nationaal park en kampeerden daar met een groot deel van de crew. ’s Ochtends een ijskoude duik nemen in het water en ’s avonds een stuk wandelen in de heuvels en dan een kampvuur maken. Dat is een manier van filmmaken waarvan ik vroeger altijd droomde. Als een soort van rondreizend circus samen iets moois maken.  Het gevaar van locatieshoots is dat je als crew verspreid zit over verschillende hotels. De hel voor gemeenschapszin. Wat zou moeten, is gewoon een heel stel caravans huren en een paar camera’s mee.”Guy-Ritchie-6

Zou je deze film ook twintig jaar geleden gemaakt kunnen hebben?

“Nee, absoluut niet. Ik had daar toen nog zeker niet de skills voor. Neem daarbij de effecten: twintig jaar geleden konden we al heel wat, maar ik had dan slechts een klein percentage kunnen bewerkstelligen van wat ik nu voor ogen had. Iets dat tegenwoordig sowieso de helft van je budget opslokt. Wat jammer is, maar het geeft mij aan de andere kant ook de luxe als filmmaker om ambitieuzer te zijn.”

Is die technische spurt de grootste verandering geweest sinds je bent begonnen in de filmwereld?

“Dat denk ik niet. Drie van mijn vier laatste films hadden veel effecten, dat is waar. Maar wat misschien nog wel meer is veranderd is de promotie en de manier waarop we entertainment tot ons nemen. De hoeveelheid pers die ik moet doen van kranten tot aan interviews met influencers is gigantisch. Ik doe het graag hoor, want ik wil dat mensen mijn films zien. Maar het is veel.”

En de manier van filmkijken?

“Ik heb het dan vooral over de streamingdiensten. Dat wordt denk ik almaar belangrijker. Nu gaan mensen vooral naar de bioscoop voor een zomerblockbuster, de rest zien ze nauwelijks. Straks kun je kiezen of je naar de bios gaat of voor iets meer geld ‘m direct naar je flatscreen streamt. Dat is aan de ene kant jammer voor de bioscoopervaring, maar je bereikt wel meer mensen. En een grotere kans voor mij om brood op de plank te krijgen!”

Zoals al je films is muziek ook weer erg belangrijk bij King Arthur. Hoe belangrijk is muziek voor jou bij een film?

“Al bij het schrijven en de pre-productie ben ik bezig met het geluid en de muziek van de film. Langzaamaan wordt dat steeds belangrijker en het is bij al mijn films altijd een worsteling wie de meeste aandacht krijgt. De muziek of het verhaal. Je kunt gewoon zoveel met muziek, dat het vaak té verleidelijk is om te laten liggen.”

Heb je ooit nog zenuwen op de set of als een film uitkomt?

“Als de film uitkomt, natuurlijk. Dat is altijd spannend. Maar op de set ben ik die zenuwen intussen wel kwijt. Bij Arthur had ik ze totaal niet. Die zenuwen waren het heftigst bij mijn eerste klus ooit, een muziekvideo met een budget van maar 250 pond. Bijna honderd miljoen lager dan mijn laatste project, haha.”

Je hebt aardig wat successen behaald, zonder een echte opleiding. Heeft dat je juist geholpen?

“Als het op het filmwereldje aankomt, dan vind ik dat het gebrek aan een rechttoe rechtaan opleiding alleen maar helpt. Hoe langer ik in het wereldje zit, hoe meer ik erachter kom dat je het dan allemaal veel te academisch gaat benaderen. Daarom probeer ik het altijd zoveel mogelijk los te gooien. Gewoon maar wat aanklooien, schrijven zoals ik denk dat het goed is en je niet verliezen in wat ‘hoort’. Deze denkwijze kan je trouwens in wel meer gebieden helpen volgens mij.”

Welke film ligt je het meest na aan het hart?

“Lastig hoor. Een cliché, maar allemaal hebben ze mij weer iets anders gebracht dat bijzonder is. Maar commercieel gezien was Snatch heel bevredigend. Gemaakt voor iets minder dan zes miljoen pond en 51 miljoen pond opgebracht plus talloze royalty’s, waar ik nog elke jaar een cheque voor krijg. Die film ben ik nog steeds erg dankbaar. Alleen Snatch zorgt ervoor dat ik een comfortabel dak boven mijn hoofd houd en de vrijheid heb om te doen wat ik wil.”

King Arthur: Legend of the Sword is NU verkrijgbaar op Blu-ray en DVD!

Tekst: Jorrit Niels

 

Deel dit bericht!

POST TAGS:
Review overview
NO COMMENTS

Sorry, the comment form is closed at this time.