Instant Search

A Stylish Magazine for Men

Gent’s Car: Lancia Astura Cabriolet Series III ‘Tipo Bocca’

De jaren dertig markeren de jaren van de grote depressie. Een wereldwijde economische crisis die haar weerga niet kent. Toch is er in dit roerige interbellum plaats voor ambacht, handwerk en ultieme luxe. De Lancia Astura ‘Tipo Bocca’ is daar een perfect voorbeeld van.

Als het gaat om vooroorlogs design, engineering en raffinement, dan is de Lancia Astura zonder overdrijven het toppunt van het Italiaanse merk van weleer. Temeer omdat Lancia in die tijd vooraanstaande koetsbouwers carte blanche geeft. Wil een klant een unieke Astura? Dan levert Lancia een kale basis met motor en techniek. Het is vervolgens aan de designers om er een one-off carrosserie omheen te schetsen en bouwen. Een van de ‘unicorns’ die op deze manier ontstaat is de Tipo Bocca. Voor de derde generatie van de Astura besluit de Turijnse autobouwer een sportievere variant op de markt te brengen: de Corto. Eentje met een kortere wielbasis en een drieliter V8 die door een kleinere hoek smaller is dan de meeste andere V8-motoren. Uiteindelijk worden er slechts 328 Corto’s gebouwd. Daarvan gaan er een handje vol richting coachbuilder Pininfarina voor de genoemde Tipo Bocca-behandeling.AM17_r331_026

 

Picknicktijd

Die naam, Pininfarina, komt u bekend voor? Dat kan zomaar kloppen. De ontwerpstudio, in 1930 opgericht door Battista Farina, is namelijk verantwoordelijk voor een keur aan iconische auto’s waaronder de Ferrari Testarossa, de Alfa Romeo GTV en Spider, de Fiat 124 Spider, de Peugeot 406 Coupé en de Maserati GranTurismo. De vaste elementen binnen een Pininfarina-ontwerp? Elegante lijnen, met sportiviteit hoog in het vaandel. En met slechts twee deuren, als het even kan. In opdracht van een Lancia-dealer in het Noord-Italiaanse Biella gaat Battista Farina aan de slag met zes Astura Cabriolets, waaronder zowel sportieve Corto’s als auto’s met reguliere wielbasis. Het uitgangspunt voor alle Tipo Bocca’s is echter hetzelfde. Een afgeronde grille met zowel horizontale als verticale spijlen, die het startpunt vormt van een slanke, langgerechte neus. Tussen de neus en de ronde, aerodynamische voorschermen liggen de koplampen verscholen. Vanuit de neus loopt de lijn met een lichte kromming naar achter. Uiteindelijk komen links en rechts in het midden in een punt bij elkaar. Chroomaccenten over de body en onderaan de zijschermen benadrukken de cleane, stijlvolle lijnen van de auto. De fraai afgewerkte grille en luchtroosters in de neus stralen kracht uit. De subtiele bumpers zijn zo weggewerkt dat je ze bijna niet ziet. De achterwielen gaan schuil achter een doorgetrokken achterscherm. Het midden van de wielen aan weerszijden aangegeven met een chromen sierschijf. Op de kont van de auto prijken twee glimmende beugels met leren riemen. Klaar voor een picknick.AM17_r331_002

Wereldburger

De zes Tipo Bocca’s die Pininfarina bouwt, zijn geen exacte kopieën van elkaar. Het zijn verschillen in de marge, maar het mag duidelijk zijn dat Pininfarina er hierdoor al in de jaren ’30 voor zorgt dat deze Lancia’s anno nu méér dan begerenswaardig zijn. De auto op deze pagina’s, met chassisnummer 33-5313, beleeft haar debuut op de Salone del l’Automobile van 1936 in Milaan. Vervolgens wordt ze verkocht aan een ondernemer in Genua, om daarna in handen te komen van een Berlijnse handelaar. Hoe hij het voor elkaar kreeg weet niemand, maar de auto overleeft de oorlog. 33-5313 ontpopt zich vervolgens tot een ware wereldburger. Vlak na de oorlog duikt de auto op in de Verenigde staten. In vrijwel originele staat, op de verf na, komt de auto in 2011 uiteindelijk in Miami terecht. De eigenaar besluit de Astura in concoursstaat te brengen. Het zorgt ervoor dat de ruim zeventig jaar oude ranke cabriolet schittert als nooit tevoren. De prijzen en eervolle vermeldingen stromen binnen, het grote geld hangt als een zwaard van Damocles boven haar blauwe cabriokap. Het zwaard valt uiteindelijk bij het astronomische bedrag van bijna 2.2 miljoen dollar. De Astura is iedere cent dubbel en dwars waard…

Tekst: Jeroen Jansen Beeld: Darin Schnabel, Courtesy of RM Sotheby’s

AM17_r331_051AM17_r331_005