Instant Search

A Stylish Magazine for Men

De Stijl van Carlo Giordanetti

Als Creative Director van het populaire horlogemerk Swatch is hij de helft van zijn tijd op reis. Dat inspireerde Carlo Giordanetti onder andere voor de Destination Watches: horloges in het thema van een bestemming. Toen Amsterdam aan de beurt was vroeg GW de goedlachse Italiaan het tailored navy pak van het lijf. Tussen bitterbal en plak ossenworst door vertelt hij over zijn cheesy smaak in popmuziek en waarom Gianduiotto een mens zielsgelukkig maakt.

Wie is Carlo Giordanetti? Ik ben Italiaan en voel me ook heel erg een Italiaan. Ondanks dat ik een groot deel van mijn leven in het buitenland heb gewoond. Ik ben geboren in Turijn maar groeide op in Milaan.
Mijn ouders stuurden mij al op vroege leeftijd op reis, naar bijvoorbeeld Engeland of de VS, waar ik bij gastgezinnen verbleef. Ik ben enig kind en was niet erg gewend aan het leven in een gezin met andere kinderen, dus dat maakte het tot leerzame ervaringen. Het heeft me erg geholpen om een open geest en nieuwsgierigheid voor de verschillende aspecten van het leven te ontwikkelen.
Tot mijn 29e woonde ik in Milaan. Ik kwam per toeval bij Swatch terecht in de beginjaren van het merk. Mijn eerste baan daar was Sales en Marketing coördinator voor de Italiaanse tak; toen nog klein en nieuw. Ik kreeg de kans om veel verschillende dingen te doen en ik leerde dat ik het leuker vond om voor een klein bedrijf te werken. Daarvoor werkte ik namelijk bij Unilever, een grote multinational.
Vanaf 1996 heb ik een tijdje voor Piaggio gewerkt, waar ik onder meer verantwoordelijk was voor het redesign van de Vespa ter gelegenheid van zijn 50e verjaardag. Vervolgens verhuisde ik naar New York om opnieuw voor Swatch te gaan werken. Maar op mijn 40e besloot ik voor mezelf te beginnen. Dat werd een Branding Agency in Parijs. En tien jaar later ben ik voor Mont Blanc gaan werken in Hamburg. Tot ik in 2012 opnieuw terugkeerde naar mijn oude liefde, Swatch.

Ik heb economie gestudeerd, dus eigenlijk een heel exacte studie. En ik kom niet uit een artistiek gezin, maar wel één met gevoel voor esthetiek. Overal waar ik kom voel ik me op dat moment inwoner van die betreffende plek. Ik voel me gauw ergens thuis. Men vraagt mij vaak wat ‘thuis’ voor mij is, maar ik heb daar nooit een kant en klaar antwoord op. Nu woon ik in Zürich, Zwitserland.

Smaakmakers Ik heb de meeste bewondering voor creatieve persoonlijkheden. Mensen met een herkenbare, maar ook evoluerende stijl of signatuur, zoals bijvoorbeeld architect Paola Navone. Het lijkt vaak spontaan bedacht, maar er zit altijd een verhaal, een rode draad in haar ontwerpen, zelfs in haar werk voor andere merken. Er is ook een ontwerpduo –een Brit en een Italiaan- die met hun Dimore Studio een compleet nieuwe stijl binnen interieurdesign hebben gecreëerd. Een met gedurfde kleuren en ongewone combinaties. Bedrijven of merken met een heritage die zichzelf opnieuw uitvinden vind ik bijzonder. Rubelli, een oud Venetiaans stoffenlabel is daar een mooi voorbeeld van. Zij kunnen nog steeds volgens het oer-traditionele ambacht authentieke stoffen produceren, maar ook moderne, innovatieve producten ontwikkelen. Ik vind dat een boeiend contrast: vernieuwend zijn zonder authenticiteit uit het oog te verliezen.

Inspiratie Kunst is mijn grootste inspiratiebron. Niet per se moderne kunst -ook al omring ik mij daar graag mee-, maar het hele spectrum van de kunsten en de verbindingen die het maakt inspireren mij. Favoriet zijn Jean-Michel Basquiat, Mark Rothko en Caravaggio. De laatste omdat de drie elementen verhaal, kleur en licht leidend zijn in zijn werken. paul-smith-mens-navy-flags-pattern-silk-tie-product-0-834225574-normal

Als ik geen Creative Director bij Swatch zou zijn geweest dan had ik nu graag in de theaterwereld gewerkt. Ook de ‘performing arts’ hebben mij altijd erg getrokken. Vooral opera (Verdi!) is waar mijn hart sneller van klopt. Dat is zo’n complete kunstvorm. Het is zang, muziek, decor- en kostuumontwerp en geschiedenis in één. Was ik dan graag operazanger geworden? Hmm, ik denk eerder Stage Director. Het mooie aan theater vind ik dat het ‘live’ is, in het nu. Daarom heb ik meer met theater dan met film. Behalve als films iets theatraals bevatten, zoals ‘Nine’ met Nicole Kidman of de films van Peter Greenaway. En James Bond-films, haha! Als het gaat om entertainende popmuziek -ik heb een hele cheesy smaak- kies ik voor ABBA en de Italiaanse zangeres Raffaella Carrà.

Wat betreft literatuur ben ik gefascineerd door een oude generatie Oostenrijkse schrijvers. Van Arthur Schnitzler (zijn Traumnovelle werd door Stanley Kubrick verfilmd tot Eyes Wide Shut –GW) heb ik bijna alle boeken gelezen.

Boglioli_12_Look_1437_1Kleren maken de man I am a navy blue person’! Mijn smaak is klassiek met een twist. Ik ben een liefhebber van zowel de Italiaanse tailoring als de Britse extravagantie (op z’n tijd) en ik houd enorm van stoffen: mijn grootmoeder was naaister en heeft mij veel over stoffen bijgebracht. Over wat ik aantrek denk ik wel goed na. Zo koos ik vandaag voor een stropdas van Paul Smith met een dessin van internationale vlaggen. Dat leek mij goed passen bij de tolerante mentaliteit van Amsterdam. En natuurlijk omdat we de Destination Watch voor deze stad lanceren. Omdat ik veel reis heb ik geleerd een efficiënte garderobe samen te stellen, wat zich voornamelijk uit in de keuze voor comfortabele stoffen. Kleding koop ik het liefst bij Boglioli in Milaan, Le Bon Marché in Parijs en af en toe bij outlets. Londen is een shopbestemming bij uitstek: van de unieke warenhuizen tot het authentieke Saville Row en Sloane Square. Prins Charles vind ik een stijlvolle man. Tijdloos met een twist. En zijn ‘I don’t care attitude’. Hij is niet ‘gemaakt’.

Mirror Mirror Als ik haar op m’n hoofd had gehad was mijn grooming-ritueel waarschijnlijk uitgebreider geweest, haha! Ik houd het basic met producten van Kiehl’s. Daar heb ik altijd een voorraad van en ze hebben fijne reiskits. Wat betreft geuren heb ik een voorkeur voor Hermès. Ik draag daar de limited edition Hermessence ‘Cuir d’Ange’ van. Eerst had ik Cuir de Russie van Chanel maar die was toch iets te sterk.Hermes_cuir d'ange

Arm Candy Meestal draag ik twee horloges. Vandaag heb ik –vanzelfsprekend- de Amsterdam Destination watch om. En ik vind de Chronographs uit onze collecties mooi, dus heb ik ook de Swatch Chrono Plastic Mirkolino om, want die past qua kleurstelling weer goed bij mijn outfit.

Ook al draag ik vooral Swatch, ik mag af en toe vreemdgaan met een ander horlogemerk… En als president voor Calvin Klein Watches draag ik daar ook een paar keer in de week een exemplaar van. Tijdloze horloges voor mannen vind ik de Omega Speedmaster en een elegante vintage Longines.

Thuishaven Mijn appartement in Zürich is redelijk sleek en modern ingericht, met overal herinneringen zoals ingelijste foto’s. Ik verzamel koninklijke memorabilia -dus er zit een Queen Elizabeth-touch aan- en kunst. Het enige wat je niet in mijn huis zult vinden zijn planten, want ik heb absoluut geen groene vingers!

Wheels De auto heb ik lang geleden opgegeven, toen ik in New York ging wonen. In zo’n wereldstad kun je beter met het openbaar vervoer. Hetzelfde geldt voor Parijs, waar ik een auto ook niet nodig vond. In Hamburg hadden we een company car en nu in Zürich heb ik er ook geen nodig. Dus ik verplaats me per fiets. Een metallic blauwe waar ik trots op ben.

New Gent; 2017 FallWinter; 521
New Gent; 2017 FallWinter; 52

Met auto’s ben ik dan weer geen typische Italiaan, want ik hecht er geen belang aan en ontleen er ook geen status aan. Al heb ik wel een mening over wat ik wel en niet mooi vind: de Fiat Multipla is de ‘icon of ugliness’ en de CinqueCento (Fiat 500) een prachtig voorbeeld van Italiaans design.USC70FIC011A021001

Leisure time Zwemmen en skiën. ‘Excuus-sporten’, want seizoensgebonden, dus je hoeft ze in principe niet het hele jaar door te beoefenen! Zo sportief ben ik namelijk niet. Ik lees veel. Noem me maar een grootverbruiker van gedrukt papier. Ik ben er medeverantwoordelijk voor dat de magazine-industrie nog bestaansrecht heeft, hahaha!

Wining & dining Zoals het een echte Italiaan betaamd is eten enorm belangrijk voor mij. Mijn lievelingsgerecht is Melanzane alla Parmigiana. Een huisgemaakte maaltijd ís culinair genot. Daar zit pure liefde in. Ik kook zelf ook graag, want het is ontspannend. Mijn signature dish is Pasta al Forno, omdat je er zoveel mee kunt variëren. Mijn boekenkasten zijn voor een groot deel gevuld met kookboeken. Alleen kook ik niet volgens recept, maar meer op gevoel.gianduiotto-1_gelataria nico

In mijn woonplaats Zürich zijn er twee plekken die je niet mag missen: Sprüngli, een traditionele confiserie waar je kennismaakt met de cultuur van Zürich. Van 17 tot 87 jaar, van arm tot rijk. Alle lagen van de bevolking komen daar bij elkaar. De ander is een hidden gem, Coco, waar ze de kunst van het eten als sociale aangelegenheid goed onder de knie hebben. Als ik in Milaan ben heb ik ook een paar persoonlijke favorieten waaronder Peck -dat is echt een foodfest!- en Marchesi,  de mooiste patisserie van de stad. Terwijl ik niet eens zo’n ontzettende zoetekauw ben… Wat ik qua zoetigheid eet moet in elk geval slagroom bevatten en ik houd van een specifiek ijsdessert uit Venetië: Gianduiotto van Gelati Nico. Vergelijk dat maar met een bevroren blok Nutella met slagroom… De rest van de dag hoef je niets meer, maar je wordt er wel zielsgelukkig van.
We mogen de wijn trouwens niet vergeten, want dat is onlosmakelijk verbonden met eten. Ik ben geboren in Turijn, dus heb ik een voorliefde voor wijnen uit de Piëmonte: Nebbiolo en Barbaresco. En koffie drink ik gewoon zwart. ‘Ohne alles’ zoals ze dat in het Duits treffend zeggen.

Reislust? Reizen en vooral het ‘ontdekken’ is mijn grootste hobby. Als ik reis absorbeer ik meer. Ik heb zelfs -uit noodzaak- het reizen met de auto herontdekt. We hadden afgelopen zomer eigenlijk een reis door Iran gepland, maar dat kon om meerdere redenen niet doorgaan. Het werd dus een roadtrip door Zuid-Italië en ik heb daar enorm van genoten! Je neemt meer de tijd en je hebt meer vrijheid, omdat je je niet aan strakke reisschema’s hoeft te houden.
Mijn fascinatie voor de Oud-Perzische cultuur maakt wel dat Iran een van mijn droombestemmingen blijft, dus ik hoop het land in de nabije toekomst alsnog te mogen bezoeken. En ik zou graag terug willen naar Japan. Dat is erg lang geleden en ik herinner mij de creatieve energie van Tokyo, welke onvergelijkbaar is met andere steden in de wereld. – Karine Bloem