Home / Travel  / Vier het leven op zee…

Vier het leven op zee…

Het summum van cruisen is kleinschalig, avontuurlijk en o zo relaxed. En nog verrassend betaalbaar ook…

De beschikbare ruimte is hooguit tien centimeter breder dan onze boot is, maar kapitein Halil stuurt tweemaster Sila ondanks de forse zijwind ontspannen achteruit. Subtiele handgebaren maken de ankerman op het voordek duidelijk wat te doen. Even later liggen we aangemeerd, klemvast tussen twee andere zeilschepen….

Veel cruises zijn een mix van kitscherig ingerichte mega-schepen waarin kuddes toeristen van haven naar haven worden getransporteerd met diners volgens strakke timeslots van twee uur, lunches langs hectische buffetten en zon happen op overvolle dekken waar het vechten is voor een vrij plekje. Hoewel meer aanbieders dan ooit, is de gemiddelde cruise nog altijd flink aan de prijs en wordt ook onderweg de kudde zoveel mogelijk geld uit de zakken geklopt via allerlei ‘speciale aanbiedingen’. Daar kun je van houden. Niks mis mee. Maar voor wie dat níet doet en wel graag eens op een uiterst relaxte cruise mee wil, hebben wij een aardig alternatief ontdekt: een Blue Cruise via SWS Sailing. Een zeilcruise dus, maar zeker ook geschikt voor mensen die niet zoveel met zeilen ophebben. Want verwacht hier geen scheef hangende boten waarbij het buiswater over het dek gutst; deze cruises zijn bedoeld om iederéén een relaxed gevoel te geven. Vanaf zo’n € 1145,- vaar je een week door één van de mooiste delen van de Middellandse Zee. Bijvoorbeeld de noordelijke en zuidelijke Dodekanesos Eilanden. En jawel, dat is inclusief vliegticket, transfers, ontbijt, lunch, vijf diners en alle hapjes en drankjes aan boord!

…Onze tussenstop is maar voor even. Het is weer eens tijd voor een face-check bij één van de douane-kantoortjes die onderstrepen dat we zeilen in een grensoverschrijdend eilandengebied tussen Turkije en Griekenland. “Sinds Turkije en Europa wat probleempjes hebben, is het allemaal wat strenger geworden,” merkt Halil droogjes op. Maar in praktijk blijkt dat wel mee te vallen. Binnen een paar minuten lopen we het kantoortje weer uit en zijn onze gezichten vluchtig vergeleken met de foto’s op onze paspoorten. Gedurende de zeiltrip worden nog een paar van dit soort controles aangekondigd, maar die worden ook weer net zo gemakkelijk door de officials afgelast.

We zeilen door de Dodekanesos op een 24-meter ketch Van SWS Sailing. Achter het roer staat de kalende Halil, zachtaardig qua uitstraling en met 55 jaar een decennium jonger dan hij oogt. Welllicht heeft zijn leven de nodige sporen getrokken. Een jaar of wat geleden had hij nog een eigen bedrijf dat ook van dit soort zeilcruises organiseerde. Zijn bestuurlijke vaardigheden ter zee deden hem echter de politiek in rollen. Hij schopte het zelfs tot loco-burgemeester van de toeristische havenstad Bodrum. “Maar de politieke stress, al de belangen die je moet dienen, de mensen die je te vriend moet houden… Het bleek uiteindelijk niet de wereld waarin ik mij comfortabel voelde. Dus heb ik mijn hart gevolgd en ben ik weer gaan varen.” Halil bestuurt schip en bemanning als iemand die gewend is leiding te nemen. Rustig en met overzicht. Een onafscheidelijk sigaretje ontspannen tussen de lippen bungelend.

Sila is een stijlvol en comfortabel schip. Het oogt ouder dan het in werkelijkheid is. Gebouwd in 1996 en gemoderniseerd in 2006 en 2012 is het eerder retro dan klassiek. De hutten laten zich omschrijven als knus en praktisch. Gelakte houten wanden, prima bedden, airco, ieder een eigen badkamer met douche en toilet. Zeker niet groot, maar ruim genoeg om aangenaam de nacht in door te kunnen brengen. Veel vaker dan dat zul je er toch niet verblijven. Op het dek liggen zachte matrassen waarop iedereen een comfortabele plaats in de zon kan vinden. Het achterschip is voorzien van overkapping voor wie schaduw zoekt. En ook daar een riante loungehoek met dikke matrassen om relaxed een boek te gaan liggen lezen of te genieten van het uitzicht. Met maximaal twaalf gasten aan boord biedt het een mooie balans tussen gezellig samen zijn en de mogelijkheid om je af te zonderen. Dat laatste is geen overbodige luxe, want hoewel ruim bemeten, is Sila toch ook een schip dat je gedurende de reis moet delen. Met mensen die je niet kent. En dat kan natuurlijk ook minder goed uitvallen. Toch blijkt dat in praktijk mee te vallen. Ook wij gingen aan boord in een gezelschap waarmee we niet vanaf de eerste seconde ‘een klik’ hadden, maar na een uurtje of wat genieten van turquoise blauwe golven, fantastische vergezichten, een gezamenlijk koningsmaal en een paar glazen ijskoude witte wijn kom je al snel op het punt dat je iederéén aardig vindt. Plezier verbroedert. En vanaf dat moment glijdt zo’n week even soepel voorbij als de steeds veranderende horizon voor de patrijspoorten van je hut.

We zeilen wanneer we kunnen. En dat is zeker niet iedere dag. Wind laat zich sturen noch voorspellen, dus hebben we ‘s morgens een meeting over het vaarplan van de dag. Op een grote zeekaart schetst Halil zijn voorstel, gebaseerd op weersverwachting en zijn kennis van de mooiste plekken in het gebied. Wij, gasten op deze cruise, mogen aangeven of we het ermee eens zijn of dat we iets anders willen. Maar gedurende deze week worden de voorstellen unaniem aanvaard. Met geluk hijsen we 450 vierkante meter zeil, zit het tegen dan vertrouwen we op het sympathiek gebrom van de 325 pk sterke dieselmotor.

En zo cruisen we vanuit Kos richting Bodrum via talloze eilandjes als Symi, Kalymnos, Leros, Patmos, Lipsi of Nisyros. Onderweg gaan we voor anker in diepblauwe baaien bij Tilos en Arki, snorkelen we of vermaken we ons met de kano’s en SUP’s (Stand Up Paddleboard). We eten aan boord even verrukkelijke als uitgebreide diners, variërend van Turkse mezze en vers gevangen tonijn tot lamskoteletjes gegrild op een BBQ die is opgehangen aan de zeereling. Smakelijke wijnen uit de streek vloeien rijkelijk. Het ontbijt is royaal met vers brood, veel fruit, koeken, Griekse yoghurt en omeletjes. Alles wordt tevoorschijn getoverd uit de kombuis waar een vaste kok, die ook toevallig de ankerman is, dagelijks voor ons kookt. Zijn we op een eiland dan genieten we in de kleine havenplaatsjes van zoete Turkse koffie en ijs. We slenteren door dorpjes, maken om de hitte voor te blijven om 05.00 uur ’s ochtends een pittige bergwandeling naar een klooster, huren scooters en vergapen ons aan de enorme krater van een slapende, maar nog dampende vulkaan.

Eenmaal terug aan boord geeft kapitein Halil al snel de opdracht het anker te lichten en varen we weer uit. Op zoek naar een stille baai om de nacht door te brengen. Niet veel later kondigt de scheepsbel het diner aan. Glazen klinken. De hemel wordt zwart en sterren twinkelen. Het leven op en rondom de Sila is goed en de echte wereld even heel ver weg. Ontspanning voelde zelden zo ontspannen als hier.

Meer informatie vind je HIER

POST TAGS:
Review overview
NO COMMENTS

Sorry, the comment form is closed at this time.